Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

برخی از علائم و نشانه های اختلال خواب مزمن | بی خوابی مزمن

نشانه های بی خوابی مزمن

بیدار شدن از خواب با درد مفاصل می تواند نشانه این باشد که شما چندین روز متوالی به طور صحیح نخوابیده اید. در طول خواب، التهاب در بدن کاهش می یابد. اگر شما دچار بی خوابی مزمن باشید، التهاب، مجالی برای کم شدن نخواهد داشت.

ممکن است تاکنون متوجه شده باشید که اگر به مدت ۳ یا ۴ شب، کمتر از ۶ ساعت خواب شبانه داشته باشید، حین برخاستن از خواب، مفاصل تان منقبض می شوند یا ممکن است در زانوی تان احساس درد داشته باشید. و اگر برنامه خواب تان را بهبود ببخشد، ممکن است متوجه شوید که دردهای تان بدون مصرف هیچ گونه دارویی، بدون ورزش و بدون تغییر رژیم غذایی، از بین می روند.

متاسفانه، مصرف میان وعده های آخر شب، رایج ترین برنامه روتین زمان خواب برای بسیاری از افراد محسوب می شود. همانطور که متوجه شدید، لپتین و گرلین، الگوهای شبانه روزی خوردن را مختل می سازند، مکانیسم های بسیاری وجود دارد که موجب می شوند بدن ما در زمان عدم دریافت خواب ناکافی، بیش از حد غذا بخورد.

تصور ما این است که مغز می خواهد اطمینان حاصل کند که کالری کافی برای پوشش فعالیت در این ساعت ها را در اختیار داریم. اما در مطالعات کنترل شده در لابراتوار خواب کن رایت (Ken Wright)، شرکت کنندگانی که خواب خود را از ۸ ساعت به ۵ ساعت کاهش داده بودند، به طور مداوم کالری بیشتری از آنچه نیاز داشتند، مصرف میکردند تا سوخت چند ساعت بیداری بیشتر را تامین کنند.

این یافته بدین مفهوم نیست که مغز جهت عملکرد درست، بدون داشتن خواب کافی به غذای اضافی نیاز دارد. بلکه یک مغز محروم از خواب و یا یک فرد در معرض نور روشن در شب، به مصرف کالری بیش از حدی تمایل دارد که مورد نیاز نیست؛ از اینرو منجر به افزایش وزن می شود.

روشن بودن نور در شب، اثر دومینویی بدی بر مغز و بدن دارد. چنانچه قادر به کنترل قرارگیری خود در معرض نور باشید و با وسوسه خوردن در شب مقابله کنید، می توانید این الگوی نادرست را شکست دهید.

حقیقت این است که حتی یک مغز خواب آلود قادر است بدون مصرف دیروقت مواد غذایی عملکرد بهتری داشته باشد. تحقیقات انجام شده در آزمایشگاه مارک ماتسون (Mark Mattson) در مؤسسه ملی بهداشت نشان داده است موش هایی که به مدت طولانی ناشتا هستند، عملکرد مغزی بهتری از خود ارائه می دهند، زیرا محدود بودن زمان خوردن، موجب تقویت اتصالات یا سیناپس های (سلول های عصبی) مغز می شود.

ارتباط قوی تر بین نورون ها به این مفهوم است که مغز می تواند بهتر فکر کند و به یاد بیاورد، صرف نظر از اینکه در طول شب چطور و چقدر خوابیده ایم.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.